Znasz ten moment: wyciągasz piankę z torby, a ona pachnie, jakby coś w niej mieszkało. Bez obaw, to da się usunąć, a przy odrobinie wprawy w ogóle do tego nie dojdzie. Oto, co pomaga i czego lepiej unikać.
Dlaczego pianka w ogóle śmierdzi
Neopren to pianka pełna maleńkich porów. Wnikają w nie pot, sól i wszystko inne, co przynosi taki dzień nad wodą. Jeśli pianka pozostaje wilgotna i ciepła, na przykład zwinięta w bagażniku, bakterie się namnażają, a ich metabolizm to właśnie to, co czujesz. Smród nie jest więc wadą materiału, lecz po prostu biologią.
Co naprawdę pomaga
Najważniejszy środek jest najtańszy: po każdej sesji przepłukać czystą słodką wodą, wewnątrz i na zewnątrz, im wcześniej tym lepiej. Jeśli już mocniej pachnie, pomaga specjalny szampon do neoprenu lub środek usuwający zapachy ze sklepu surfingowego. Piankę wywróć na lewą stronę, namocz w letniej wodzie, delikatnie przegnieć, gotowe.
Przy domowych sposobach warto zachować ostrożność. Odrobina octu w wodzie zabija bakterie, ale zbyt duża ilość kwasu z czasem atakuje klejone szwy, więc oszczędnie i dobrze rozcieńczaj. I bardzo ważne, czego nigdy nie robisz: wrzucanie do pralki, gorąca woda, zwykły proszek do prania czy płyn zmiękczający. To rozpuszcza szwy i sprawia, że neopren staje się kruchy. Zapach by zniknął, pianka niestety też.
Suszenie, przechowywanie, zapobieganie
Suszenie decyduje o żywotności. Powieś piankę w cieniu, nigdy w palącym słońcu, bo promieniowanie UV sprawia, że materiał kruszeje i blaknie. Nie na cienkim drucianym wieszaku przez ramiona, lecz przełożoną na środku przez szeroki drążek, inaczej ramiona się rozciągną. Najpierw suszy się wnętrze, potem odwraca.
Zapobieganie jest ostatecznie prostsze niż czyszczenie. Płucz po każdym dniu, nigdy nie zostawiaj pianki mokrej w torbie i przechowuj ją w chłodnym, suchym miejscu, całkowicie wysuszoną. Wtedy wytrzyma lata i nie będzie pachnieć niczym.
Dobra pianka to inwestycja, a dzięki tej małej rutynie pojeździsz w niej lata dłużej. Jeśli jednak coś zapachnie, teraz już wiesz, co robić. A gdyby kiedyś pojawiło się rozdarcie, często da się je również samemu załatać, ale to już inna historia.